Σάββατο, 7 Ιουλίου 2012

Εδώ και 15 μέρες τα πράγματα έχουν αλλάξει. Καθώς ο μυελός φαίνεται να έχει πάρει τα πάνω του, αποφασίσαμε ότι θα πάμε για κινητοποίηση και συλλογή για αυτόλογη. Φαντάσου ότι σου κινητοποιούν το μυελό για να φτιάξει αρχέγονα κύτταρα του αίματος όσο πιο πολλά μπορεί και μετά σου τα μαζεύουν. Τα βάζουν ψυγείο, σου κάνουν σουπερ ντούπερ βαρβάτη χμθ και επειδή ο μυελός σου τότε τα παίζει, σου δίνουν πίσω τα αρχέγονα κύτταρα για να την παλέψεις. Το θέμα είναι ότι έχουν έρθει κάποια νέα πρωτόκολλα σχετικά με το πώς κάνεις κάτι τέτοιο και οι γιατροί μου μελετούν ποιο ταιριάζει καλύτερα και το οργανώνουν. Κι ως τότε εγώ πονάω αφάνταστα. Πλακωμένος στα παυσίπονα, ζαλισμένος μεν αλλά με τον πόνο πάντα εκεί, ειδικά τις νύχτες. Καρκίνος και νεύρα πονάνε πάντα νύχτα... Περιμένω και υπομένω λοιπόν. Κυκλοφορώ μόνο την ημέρα, μετά τις 21.00 κλειδώνω... Δε φτάνω ούτε ως τη Ριβιέρα να δω ένα σινεμά. Αυτή είναι η κατάντια μου. Παίζω PS3, βλέπω ταινίες, διαβάζω. Ευτυχώς είμαι σπιτόγατος από τη φύση μου. Μόνο η θάλασσα μου λείπει. 3ος χρόνος ε; Άστα. Δεν φιλοσοφώ σήμερα. Έτσι, απλώς μια σύνοψη του που βρίσκομαι, σαν σε ημερολόγιο.