Όμορφο στην θλίψη του...

Άργησα λίγο, αλλά έμαθα ότι η ηθοποιός Μαρία Μπονέλου έφυγε από τη ζωή, λίγους μόλις μήνες μετά το θάνατο του συζύγου της. Έπασχε από Αλτσχάιμερ εδώ και χρόνια. Ο Σωτήρης φαίνεται ότι της έδινε τη δύναμη να κρατιέται. Όταν έφυγε εκείνος είχα ακούσει να λένε ότι εκείνη δεν είχε καταλάβει απόλυτα τι συμβαίνει. Δεν μπόρεσα να το πιστέψω και μάλλον καλά έκανα. Της εύχομαι καλό ταξίδι και χαίρομαι γιατί σίγουρα θα είναι καλύτερα εκεί. Στην αγκαλιά του.

τΙ;

Δεν έχω αποφασίσει τι θα ψηφίσω. Σίγουρα όχι ΝΔ. Λογικά ούτε ΠΑΣΟΚ. Το ΚΚΕ είναι σαν να ζει σε ένα όνειρο και δε θέλω να το ξυπνήσω. Σύριζα (να μου κοπεί) γιατί οι αριστεροί είναι συνήθως τα χειρότερα αφεντικά. ΛΑΟΣ ποτέ. Έλα όμως που θέλω να ψηφίσω ένα κόμμα πλην των δύο μεγάλων το οποίο να έχει ούτως ή άλλως μπει στη Βουλή για να μην πάει χαμένη η ψήφος μου…

Τέτοιες στιγμές...

Δεν θέλουν λέξεις.
Στο καλό, αγαπημένε μου από τους 3 tenors...

Αν και αναποφάσιστος...

το βρήκα υπέροχο. Θα ήθελα να το δω στην τηλεόραση και να βγαίνει ο κάθε μπούλης ή φασίστας να λέει τα δικά του...

Τέλος

Summer's almost gone
Summer's almost gone
Almost gone
Yeah, it's almost gone
Where will we be
When the summer's gone?
Morning found us calmly unaware
Noon burn gold into our hair
At night, we swim the laughin' sea
When summer's gone
Where will we be
Where will we be
Where will we be
Morning found us calmly unaware
Noon burn gold into our hair
At night, we swim the laughin' sea
When summer's gone
Where will we be
Summer's almost gone
Summer's almost gone
We had some good times
But they're gone
The winter's comin' on
Summer's almost gone

Μα που να πάααω...

Είχα μια κούτα στο σπίτι από μια πρόσφατη αγορά. Πήγα το πρωί της Κυριακής να την πετάξω και δε χώραγε στους κάδους. Όχι λόγω μεγέθους αλλά επειδή αδειάζουν μια φορά τη βδομάδα… Την έβαλα στο αμάξι και πήγα να βρω ένα μπλε κάδο, μιας και ήταν ανακυκλώσιμη. Πέντε λεπτά με το αμάξι και θέλετε και ανακύκλωση σε μόνιμη βάση; Με αυτό το πλευρό… «Αν θέλείς μπορείς να το κάνεις» μου λένε… «Μην τα ρίχνεις όλα στο κράτος»… Πειράζει που θέλω ένα κράτος που να απλουστεύει όλες τις διαδικασίες για χατίρι του ατόμου αλλά και του συνόλου; Μάζεψε τα και φύγε θα μου πεις... Τι κάθεσαι και γκρινιάζεις; Σωστά. Γιατί εκεί φτάσαμε. Να μας διώχνουν και να μας θυμούνται όταν είναι να ψηφίσουμε.

Πήξιμο...

7:40 στην αποβάθρα στην Πλακεντία, 8:10 στο Μέγαρο...
Γιατί να κατεβαίνεις στην Αθήνα στριμωγμένος από την αφετηρία και μια διαδρομή που θα έπρεπε να είναι 15 λεπτά την κάνεις μισή ώρα; Ως κι εκεί η τσιγκουνιά; Οικονομίες κλίμακας ώστε το μετρό να μετακινείται με τους περισσότερους δυνατούς επιβάτες μέσα μην καίμε τσάμπα ρεύμα. Και η ποιότητα; Πάει περίπατο; Κι άσε το Λιάπη να διαφημίζει τα κατορθώματά του... Αλήθεια, γιατί αντί για Άμυνα-Αιγάλεω δεν κάνουν Πλακεντία-Μοναστηράκι τη γραμμή; Γιατί όλα να πηγαίνουν Αιγάλεω αλλά μόνο τα μισά Πλακεντία; Β’ Αθήνας δεν είναι το Χαλάνδρι, τα Βριλήσσια και τα Μελίσσια κ. Λιάπη; Πως σας ξέφυγαν…