Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2007

Για να μπαίνουμε στο πνεύμα Φοίβο...

Και μελαγχολικός κρατώντας τίμιο λάβαρο
Ν΄ ανοίγει την πομπή ο εθνικός μαλάκας.

Απόψε που σου γράφω μπαίνω στον μήνα τον ένατο
Στο θάλαμο το ημίφως μου σκεπάζει την ψυχή
Σε θέλω, σε σκέφτομαι κι απλώς ονειρεύομαι
Σε σένα να τελειώνει αυτός ο κάτω κόσμος.

Εγώ που δε βρίζω, που αυτοπεριορίζομαι
Που ψάχνω μες τη γλώσσα μιαν αρχαία πηγή
Δυο χρόνια απ’ το χρόνο μου αφήνω τον κόσμο μου
Και ζω στο πίσω μέρος της δημιουργίας

Πληγές, βωμολοχίες κι αλλήλοταπεινώσεις
Κάτω απ΄ τη μπότα ενός επινοημένου διοικητή
Κι ο αέρας αόρατος στη βάση του δόρατος
Σφυράει το φύσημα του στην πομπή της ύβρης

1 σχόλιο:

Haris είπε...

Του Δεληβοριά;; Καλός!! Και κείνο το: "επινοημένος διοικητής", πόσο δίκιο έχει...