Δευτέρα, 9 Αυγούστου 2010

Τους λέω ότι δεν είμαι καλά. Όταν τους ρωτάνε πως παω να λένε χάλια. Δεν είμαι καλά! Τι κι αν βγάλαμε τον όγκο, τι κι αν κάνουμε προληπτικές και μόνο θεραπείες. Συζητάνε και για ακτινοθεραπείες. Περπατάω (lol) με τις πατερίτσες, δεν οδηγώ, δεν μπορω να πάω θάλασσα, δεν μπορώ να πάω για καφέ γιατί δεν ξέρω αν θα βρω αρκετά ψηλή καρέκλα για να καθίσω. Και όταν λένε σε 6 μήνες θα μπορείς να τα κάνεις όλα, απαντώ ότι μπορούσα και πριν 1 χρόνο. Δεν το είχα ανάγκη αυτό. Τρελαίνομαι όταν θέλω 10 λεπτά για να φτάσω στη γωνία. Δε βρίσκω το λόγο να σηκωθώ από το κρεβάτι...

Δεν υπάρχουν σχόλια: