Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010

Τικ τακ

Ξεκίνησα το Φλεβάρη και έλεγα το καλοκαίρι η επέμβαση και από το φθινόπωρο καλά. 8-12 κύκλους κάνεις λένε. Έχω κάνει 9. Ρωτάω πόσους ακόμη; Απ' την Τρίτη περιμένω υπομονετικά να μάθω το μαγικό νούμερο. Να δω πότε θα μπω για τελευταία φορά για χημειοθεραπεία, πότε θα γυρίσει η ζωή μου στους ρυθμούς της. Χωρίς να μετράω λευκά, να κάνω ενεσάκια που με ξαγρυπνούν στους πόνους, με μαλλιά, να έχω πια μόνο την αποκατάσταση του ποδιού σαν να πέρασα ένα ελαφρύ ατύχημα, να λέω ότι έπεσα απ' τη σκάλα. Είμαστε υποχρεωμένοι να σου πούμε, είναι θέμα πρωτοκόλλου και δεν αλλάζει. Έτσι μου είπαν. Και σήμερα; "Υπολόγισε μέχρι Δεκέμβρη". Μετράω από δω, μετράω από εκεί. Λέω άντε να είναι άλλες τρεις. Μετράω τις μέρες, τελειώνω αρχές Νοέμβρη. Που είναι ο ένας μήνας; Ξαφνικά δε το θέμα ακτινοθεραπεία επηρεάζει το θέμα χημειοθεραπεία, κι ας έλεγαν ότι δεν παίζει ρόλο και δεν υπάρχει πίεση χρόνου για να ζητήσουμε άποψη από τους ξένους. Και να εγώ που σήμερα περίμενα να ακούσω 2-3,-4 ένα νούμερο, να βάλω μια ημερομηνία ορόσημο στην κωλοκατάσταση που έχω μπλέξει, όπως είχα πριν την 7/7, πάλι βρέθηκα στο κενό. Και έχω βαρεθεί να ακούω ατάκες του στιλ:
"έφαγες το γάιδαρο, στην ουρά θα κολλήσεις;"
Φάε κι εσύ ένα γάιδαρο και μετά μιλάμε.
"δεν κοιτάς που όλα πάνε μια χαρά;"
Αυτό έλειπε κιόλας. Δε φοβάμαι και γι' αυτό εκνευρίζομαι.
"Ε τώρα για 1 μήνα πάνω ένα κάτω, μετά θα ξεγνοιάσεις".
Δεν είχα έγνοια ποτέ, παρά μόνο τους τελευταίους 7 μήνες. Πλέον κάθε μέρα με βαραίνει. Αισθάνομαι ότι σπατάλησα πολύ χρόνο για κάτι που δεν επέλεξα.

Το να γίνεις καλά είναι το 99% της δουλειάς του γιατρού. Το να νιώθεις καλά είναι το άλλο 1. Και εγώ δε νιώθω καλά.

5 σχόλια:

KitsosMitsos είπε...

Ό,τι καλύτερο, λοιπόν. Μόνο αυτό.

sotomi είπε...

χμ αν δεν είναι στο χέρι σου να αλλάξεις κάτι, τουλάχιστον μη συγχίζεσαι! Be cool.

PETROS είπε...

eipame, exoume xameno olo to 2010, apo kei kai pera oti kalitero euprosdekto...

Μανος είπε...

Από την πρώτη στιγμή που μιλήσαμε, σου'πα ότι το'χεις. Δεν ξέρω το λόγο, αυτό μου'βγαλες. Λοιπόν, από Γενάρη θα πετάς. Ψυχραιμία και όποτε μπορείς σκάε ένα χαμόγελο.

alexliz είπε...

Φίλε, είσαι όλα τα λεφτά. Το'χεις πιάσει το νόημα. Αυτό περί «ηρωισμού», ήταν σαν να διαβάζω τις σκέψεις μου.

Θα τα πούμε. Καλή συνέχεια.