Τρίτη, 17 Απριλίου 2012

Σκέψεις

Φυσικά και σκέφτομαι το θάνατο. Τυπικά τουλάχιστον οι πιθανότητες επιβίωσης στον αγώνα μου είναι σημαντικά εναντίον μου. Σε στιγμές φιλοσοφίας όμως καταλαβαίνω το εξής: είμαστε όντα περίεργα αγαπητέ. Ο θάνατος μου θα έρθει -μάλλον- είτε στον ύπνο μου, είτε σε κάποιο κώμα, είτε με κάποια ανακοπή, στα πλαίσια του καρκίνου. Μάλλον. Υπάρχουν ελπίδες να σκάσω από το φαγητό νωρίτερα. Μετά το θάνατό μου όμως για μένα μαύρο. Ένας βαθύς ασυνείδητος ύπνος. Μετά τίποτα. Ούτε ανησυχία, ούτε σκέψεις, ούτε πόνος, ούτε φόβος, ούτε αγάπη, ούτε έρωτας, ούτε γέλιο, ούτε κλάμα. Τίποτα. Τότε τι φοβόμαστε; Τι μας νοιάζει το μετά αν δεν θα είμαστε εκεί για να το αντιληφθούμε; Καταλήγω ότι απλώς κάποιους τους αγαπάμε πιο πολύ από εμάς. Φοβάμαι περισσότερο πια για το τι θα απογίνουν οι άλλοι, κάποιοι περισσότερο από άλλους. Για τον πόνο που θα τους προξενήσω, το ότι δεν θα μπορώ να κάνω τίποτα για να το πάρω πίσω. Δεν είμαστε τόσο εγωιστικά όντα τελικά. Υπάρχει και η άλλη βέβαια όψη, άκρως εγωιστική. Γιατί να συνεχίζει η ζωή να "ζείται" -παθητική κι ας μην υπάρχει- αν δεν είμαι εγώ στον κόσμο. Τι μέρες, νύχτες, χαμόγελα, στιγμές με πλεγμένα χέρια, παιχνίδια στην κουζίνα, αδιάφορους καυγάδες, βόλτες στην καλοκαιρινή Αθήνα, ταινίες, βιβλία, μουσικές θα χάσω.

Γράφοντας το παραπάνω, βούρκωσα στις δύο τελευταίες σειρές. Τελικά είμαστε εγωιστές. Θέλω να μείνω κι άλλο εδώ.

6 σχόλια:

Paris Apostolopoulos είπε...

...

serenata είπε...

Αγαπημένε μου:)
Το θάνατο κανένας μας δεν θα τον αποφύγει.
Και όλοι θέλουμε να μείνουμε..για πάντα...αν γίνεται.
Το πότε, το πως κανένας δεν το ξέρει.
Ούτε εσύ.
Για πιθανότητες μιλάς.
Μπορεί κάτι άλλο να συμβεί...
Μπορεί να με/σε χτυπήσει αυτοκίνητο...
Ζήσε το τώρα, το σήμερα όσο πιο έντονα μπορείς!
Αύριο κανένας μας δεν ξέρει αν θα ζει....
Σε φιλώ πρίγκηπα μου:)

ΥΓ. Αλλωστε στις 21/12/2012 θα έρθει το τέλος για όλους :P:P
Τι σκας λοιπόν;

tania είπε...

Σε παρακολουθώ εδώ και ένα χρόνο, διαβάζω όσα γράφεις και στο blog σου και στο twitter και πραγματικά σε χαίρομαι, σε θαυμάζω, σε αγαπώ ... όπως αγαπώ τους φίλους μου ... γιατί για μενα είσαι ενας φιλος που μπορεί εκεινος να μην γνωρίζει την ύπαρξη μου αλλα αυτό δεν έχει καμία σημασία γιατί μου αρκεί που σε ξερω εγώ.
Be strong ... σε φιλώ

tania είπε...

θα μεινεις πολυ ακόμα εδω αποστολη

giannis είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
giannis είπε...

Και 'μεις.