Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2007

Πολύ θέλει ο άνθρωπος;

Ο Δημήτρης είναι φαντάρος. Την Πέμπτη πήγε στη Χίο, 1η μετάθεση. Πήρε άδεια για να έρθει για μάθημα. 4 ημέρες. Πέρασε τις 2μιση μέσα σε ένα πλοίο σε ένα λιμάνι.
Ο Αλέξανδρος είναι φαντάρος. Πέρασε 4 μήνες στις Φέρρες και ήρθε από χτες στην Εθνική Άμυνα. Δεν ήθελε να μπει. Ακόμη και στην Άμυνα.
Ο Μολώχ περιμένει τι θα του γράψει η μοίρα του. Ακόμη δεν μπορεί να χωνέψει το μάταιον της υπόθεσης και πολλά ακόμη. Αυτό το "και επιστήμων να είσαι, σκατά θα καθαρίζεις". Τον κόσμο που δεν σκέφτεται, γιατί δεν έχει μάθει να σκέφτεται. Τους κοριούς στα κρεβάτια. 2007. Την υποκρισία του στρωμένου κρεβατιού και της καλογυαλισμένης αρβύλας. Το συντηρητισμό στα κεφάλια μας. Το μόνιμο "Φαντάροι είστε εσείς, εμείς κάτσαμε 5 χρόνια". Δεν έχει αλλάξει ο κόσμος μας λέτε δηλαδή; 20-25 χρόνια πέρασαν κι όλα έμειναν ίδια;
Τα χειρόγραφα πιστοποιητικά του στρατού. Τη Βάση Δεδομένων σε μεγάλα τετράδια, κιτρινισμένα, σκονισμένα...
Και κάθε μέρα μπαίνουν κι άλλα, και είναι ύστερα να θες να μπεις;

Προσθέτω και ένα βίντεο της καθημερινότητάς μου.

7 σχόλια:

papyros είπε...

Kala ta paradeigmata moloch alla min 3exnas kai tous filous sou pou perasan k den akoumpisan. Kai einai polloi autoi, k kati mou leei oti san k autous 8a peraseis k sy...... Toulaxiston to euxomai!

Moloch είπε...

Η ευχή απέχει από την πράξη έναν αρχηγό ΓΕΕΘΑ ή έναν υπουργό στο κάτω κάτω :)

Haris είπε...

Όχι εκεί μέσα, τα χρόνια περνούν πολύ αργά. Τα 25 χρόνια γι' αυτούς δεν είναι τίποτα. Είναι αυτό που λέμε: "σαν να μην πέρασε μια μέρα...".

Εγώ υπηρέτησα 25 μήνες. Και πήγα 17 χρονών...

Moloch είπε...

:O
Στα 18 όταν γνώριζα κανέναν που πήγαινε έλεγα τρελός είναι. Στα 25 που πάω, λέω καλύτερα να είχα πάει στα 18...

Haris είπε...

Η αλήθεια ότι αν πας έφηβος τα παίρνεις όλα πιο ομαλά. Εκτος και αν σου μείνει κουσούρι και καταλήξεις σε καμιά Χρυσή Αυγή ή κάτι...
Γιατί, εγώ που τον έζησα, είδα ότι εκεί μέσα είναι εκτροφείο φασιστόμουτρων.

Chameleon_Dark είπε...

Θα συμφωνήσω κι εγώ:πήγα 25 χρονών, και καθε μέρα που περνούσε, ευχόμουνα να πήγαινα στα 17 μου...Είναι άλλες οι αντοχές σου τότε,άλλη τρέλα κουβαλάς...
Αλλά δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε και το γεγονός πως, όταν πας στα 25, έχεις άλλη συνειδητοποίηση της κατάστασής σου.. Νομίζω πως, αυτή σου η "πνευματική εγρήγορση", σε βοηθάει (εν τέλει...) να περνάς πιο "αθόρυβα" την θητεία σου...Είτε γιατί θα μπορέσεις να εκτιμήσεις καταστάσεις και χαρακτήρες πιο ολοκληρωμένα και αποτελεσματικά, είτε γιατί, θα αποχήσεις άλλους "κώδικες επικοινωνίας" με τους ανωτέρους σου...

Όπως και να'χει... εύχομαι να περάσουν οι μήνες σαν το νερό...

Moloch είπε...

Να 'σαι καλά... Έχω ακόμα βέβαια καιρό, απλά περνάω την πρώτη κρίση...
Σίγουρα δεν είσαι στα 25 το παιδάκι που ήσουν παλιά. Αυτή η συνείδηση της κατάστασής σου όμως νομίζω ότι επιβαρύνει τα πράγματα. Συνειδητοποιείς α)τι υπάρχει γύρω σου β)οτι το ποιος είσαι δεν εχει καμια σημασια